Ziekenboeg

We zitten met een ziekenboeg hier. Tijdens onze vakantie in Schotland verbleven Pim & Siem in het pension. Dit pension zit bij het asiel in. We waren hier bekend, want ik ben een keer in het asiel geweest om voor een kat te kijken. Ik vond ’t een schone, mooie plek, dus we besloten Pim & Siem hier onder te brengen. Bij het wegbrengen vond Pim het maar eng met al die nieuwe katten, maar Siem was gelijk op z’n gemak.

De dinsdag na onze terugkomst haalden we ze weer op. Niks aan de hand, ze waren beiden helemaal blij om weer terug in hun oude vertrouwde omgeving te zijn.

Maar toen begon het. Siem begon te niezen. Z’n ogen werden waterig. ‘Hoe kan dit? Hij is gevaccineerd!’. Na wat googlen bleek dat katten, ondanks een vaccinatie, alsnog de niesziekte kunnen krijgen. De symptomen zijn dan vaak minder heftig, maar ze zijn alsnog ziek. Dus ja hoor, Siem heeft een paar dagen diep ongelukkig in het hoekje van de kamer gelegen en keek ons aan met een blik die aanzette tot het krijgen van medelijden. Maar gelukkig ging het al snel de goede kant op.

Tja. Toen werd Pim natuurlijk ook ziek. En zoals altijd gaat bij Siem alles makkelijk en prima, maar is Pim weer een bijzondere klant. Z’n ogen werden steeds roder en gingen steeds meer dicht zitten. Gisteren kwam er ook allemaal viezigheid uit en besloten we toch maar naar de dierenarts te gaan. Bleek ’t arme beest 40 graden koorts te hebben. Dus zijn we naar huis gestuurd met oogzalf en antibioticapillen. Nu krijgen we elke dag operatie ‘Ogen Druppelen en Pil Naar Binnen Krijgen’. Vandaag is het gelukt.

Nu de aankomende 13 dagen nog.

Last year

Een jaar geleden kregen wij in juni onze eerste gezinsuitbreiding; Siem. Een schattig, maar druk zwart-wit katertje. Wij gingen op vakantie naar Brugge en Siem werd ondergebracht bij mijn zus en haar vriend. Daar heeft ie heerlijk op en neer kunnen rennen op hun trap, maar ook kunnen spelen met hun kat: Pip. Siem vond Pip toch wel erg interessant. De ideale ‘smoes’ voor mij om Tijn er van te overtuigen dat we nog een kat moesten nemen. Maar helaas, Tijn vond één kat al meer dan genoeg. Ik bleef maar zeuren en zeuren, maar elke keer was het antwoord weer hetzelfde: nee.

Tot 20 augustus. Ik was jarig en Tijn haalde een cadeautje uit een lade. Een zacht pakketje. Ik maakte het open en er kwam een heel lelijk oranje knuffeltje uit. Een poes! ‘Je begrijpt vast wel wat ik hier mee bedoel, hè?’ JA! Het was me gelukt! Dezelfde dag hebben we gelijk Mies opgehaald bij ’t asiel, maar dat werd niets. Mies vond mensen toch wel heel erg eng en dat werd niet beter. Dus daarna kwam onze andere stoere kerel.

Read More

Siem & Pim

Siem and Pim

Mensen die mij al langer kennen weten dat ik – naast Martijn – twee grote liefdes heb. Siem & Pim. Oké, soms slopen ze wel ‘ns een mooie West Germany vaas. En ja, dan ben ik wel even chagrijnig. Maar verder zijn ze echt superlief en leuk. Ze laten me lachen en komen heerlijk op schoot kruipen als ik een filmpje aan het kijken ben. Pim vindt andere mensen snel eng, maar is voor ons heel lief. Siem is een vriend van iedereen en loopt op alle mensen af om ze even te besnuffelen. Eigenlijk zijn het dus twee grote tegenpolen, maar toch zijn ze elkaars vriendjes. Heerlijk.

Pim Siem

Siem Pim