Drie jaar liefde.

Tijn. Liefde.
Vandaag zijn we alweer drie jaar samen. Het gaat echt zo snel. Maar tegelijkertijd gebeurt er ook zoveel in drie jaar tijd. Drie jaar terug woonden we allebei nog in Utrecht. Hij in zijn kamer in Kanaleneiland waar de keuken en douche in dezelfde ruimte stonden. Ik bij de Biltstraat in de buurt, in een kamertje dat te vol stond voor een tweepersoonsbed. Als hij bij mij wilde blijven slapen moest hij op een opblaasbed op de grond en als ik bij hem sliep moesten we de hele kamer verbouwen. Om vervolgens twee matrassen op de grond te leggen en dus daar maar te slapen. Een soort van kamperen. Na een jaar was ’t genoeg en zochten we samen iets. Ik vond via Kamernet iets in Bunnik en daar wonen we nu nog steeds, samen met onze twee poezenbeesten. Sinds we hier wonen in Tijn zijn zusje getrouwd. Is een vriend van hem getrouwd. Is mijn nicht getrouwd. Is mijn oom getrouwd. Is mijn oma overleden. Is de hond waar ik mee opgegroeid ben overleden. En nog zoveel meer. Leuke en minder leuke dingen. Maar het waren drie heerlijke jaren en ik hoop dat er nog heel veel meer mogen komen. Vanavond gaan we lekker uiteten om ons jubileum te vieren. Dus nee, wij doen donderdag niet aan Valentijn. Want wij hebben een paar dagen daarvoor al ons eigen feestje.

Dag, lieve Saar.

Lieve Saar,

Soms kan het snel gaan. Sneller dan je zelf eigenlijk beseft.

Het begon een paar weken geleden. Rennen ging niet meer. Eten liet je staan. Zelfs je favoriete brokken at je niet meer. Je keek ons moedeloos en machteloos aan. De dierenarts zei dat je nierfalen had. Maar opgegeven deden we nog niet. Als laatste redmiddel kreeg je een zak vol duur voer mee, speciaal voor nierklanten – want daar zou je het beter op doen. Maar, eigenwijs als je was, dat hoefde je niet. “Doe mij maar gewoon lekker mijn eigen goedkope brokjes”. Het tekende je. Maar je bleef mager en lusteloos. Als je ging hardlopen met ’t baasje liep het baasje harder dan jij. Het was echt niet goed.

Om half 12 vandaag ben je overleden. Lieve Saar, bedankt voor al je leuke, grappige en mooie momenten. Zoals die ene keer, toen je samen met Marie de kat van de buren uit de achtertuin weggejaagd hebt. Om vervolgens jullie neusjes tegen elkaar aan te wrijven. “Dat hebben we samen toch even mooi geflikt!”. Terwijl Marie, de gemeenste kat ter wereld, niemand om haar heen gedoogd. En wat was je slim. Zodra je die éne kast boven open hoorde gaan spitste je je oren en begon te blaffen. Je bleef onrustig bij de deur drentelen, totdat het baasje ein-de-lijk van de trap af kwam lopen. “JA! Hardlopen!”. En als hij dan beneden was, was je helemaal niet meer te houden.

Je was een lieve hond. Nooit deed je iemand een vlieg kwaad. We mochten alles met je doen, je vond alles prima. En je was er altijd bij. Elk jaar ging je met Kerst samen met ons op de foto. Raar dat je er dit jaar niet bij staat.

Saar, het is goed zo. Ik ga je missen.

ITGWO

ITGWO

Zo, daar was ik weer hoor. Ik ben een tijdje afwezig geweest. Maar daar had ik zeker een goede reden voor. Ik zat dit weekend namelijk samen met ongeveer zesduizend anderen op Vlieland. Genieten van muziek, kunst en het strand onder mijn voeten. Yep, Martijn en ik zijn naar Into The Great Wide Open geweest. We hebben gedanst op Franz Ferdinand, ademloos geluisterd naar Spinvis en gelachen om de waargebeurde verhalen van Paulien Cornelisse en haar BN’ers. Het weer was echt top, de mensen waren vriendelijk en de sfeer was heel fijn. Één van onze tentstokken brak al op dag 1, dus ik was bang dat we weg zouden vliegen door de harde zeewind. Maar gelukkig zijn we gisteravond veilig thuisgekomen. Als we volgend jaar weer kaartjes kunnen krijgen stappen we zeker weten nog een keer in Harlingen op de boot richting Vlieland.

Ik had mijn Olympus PEN meegenomen, dus bij deze een impressie van mijn heerlijke weekend.

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

ITGWO

Sing: Regina Spektor – Eet

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=CBEAaKcnNRg&w=560&h=315]

Ik vind haar echt één van de beste zangeressen die ik ken. Ze heeft zúlke toffe liedjes. Niet zo’n zeurderig zuchtend stemmetje, maar gewoon echt een wijf met ballen. Heerlijk!

Siem & Pim

Siem and Pim

Mensen die mij al langer kennen weten dat ik – naast Martijn – twee grote liefdes heb. Siem & Pim. Oké, soms slopen ze wel ‘ns een mooie West Germany vaas. En ja, dan ben ik wel even chagrijnig. Maar verder zijn ze echt superlief en leuk. Ze laten me lachen en komen heerlijk op schoot kruipen als ik een filmpje aan het kijken ben. Pim vindt andere mensen snel eng, maar is voor ons heel lief. Siem is een vriend van iedereen en loopt op alle mensen af om ze even te besnuffelen. Eigenlijk zijn het dus twee grote tegenpolen, maar toch zijn ze elkaars vriendjes. Heerlijk.

Pim Siem

Siem Pim