IMG_9691

Reductie selfie.

Ja, hoi, het was hier eventjes stil. Ik heb namelijk heerlijk genoten van mijn ‘kerstvakantie’. (Echt vakantie kun je het niet noemen, want ik moest gewoon werken. Maar toch, ik hoefde even niet twee avonden per week naar school, dus toch een soort van vakantie) Even offline, wat bloggen betreft dan. En daarnaast hebben we de hele tijd heen en weer gevlogen tussen de Veluwe, Zeeland en Utrecht. Ja, dat krijg je er van als het ene deel van de familie ten noorden van jou woont en de andere kant ten zuiden. Maar gelukkig hebben we wel erg fijne dagen gehad. Veel lekker eten, veel gelachen, fijn. Maar dat was niet de enige reden voor mijn offline-weken. M en ik zijn – zoals jullie denk ik wel weten – sinds kort druk bezig met het maken van lino’s. En ook deze vakantie hadden we de smaak helemaal te pakken. Daarom laat ik jullie nu eventjes kennis maken met een nieuw fenomeen: de reductielino.

De reductiewattes? Ja, de reductielino. Bij een ‘normale’ lino guts je weg wat je niet gedrukt wilt hebben, maakt een afdruk en klaar. Eventueel kun je op een ander stukje linoleum nog een ander stuk gutsen wat dan een andere kleur wordt. Bij een reductielino werkt dat anders. Je begint eerst met de onderste kleur. Maakt wat afdrukjes en guts dan op dátzelfde stuk linoleum weg wat je niet nógmaals wilt bedrukken. Snap je? Nee? Wacht. Foto’s zullen het vast uitleggen.

We nemen een foto.

IMG_9525

Daar gaan we vandaag een lino van maken. Ik wilde graag drie kleuren maken, dus ik heb ‘m zo bewerkt in Photoshop dat hij nog maar uit (ongeveer) drie kleuren bestaat. Dat print je uit (in spiegelbeeld!), trek je over met carbonpapier en laat het gutsen maar beginnen! Je begint met de onderste kleur, bij mij was dat geel.

IMG_9596

Ik had de tekening nog een keer overgetrokken met een pen. Zoals je ziet heeft ie die inkt ook meegenomen bij het afdrukken. Was niet echt de bedoeling, maar je ziet wel gelijk hoe hij uiteindelijk ongeveer wordt. Denk eraan dat je genoeg afdrukjes maakt, want straks ga je dus weer verder gutsen in deze lino. Je kunt er dus niet nog meer afdrukken bij maken!

Goed, stap 2.

Alles wat geel moet blijven haal je wég. Want laat je het staan? Dan druk je er weer overheen. Mijn tweede laag werd rood. Dus gutsie gutsie, alles wat geel moet blijven haal ik weg. En hup, weer afdrukken.

IMG_9611

IMG_9638

En daar is laag 2!

Zoals je op de bovenste foto kunt zien drukken wij met een deegroller. Je kunt het ook met je hand of de achterkant van een lepel doen, maar dit werkt prima. Het is natuurlijk wel belangrijk dat de lino’s précies op elkaar vallen, dus het is handig om dan met z’n tweetjes te zijn. Het was je misschien opgevallen dat niet elke kleur rood even fel is. Ik heb bij sommigen namelijk geprobeerd om met oranje te drukken, om te kijken hoe dat uit zou pakken.

Dan komt de laatste laag. Toch altijd spannend hoe hij uiteindelijk wordt. Ook omdat het zo arbeidsintensief is. Gutsen duurt lang, wachten tot de verf droog is duurt lang. En ja, als het dan mislukt is dat toch even zuur. Maar volle goede moed begon ik aan mijn laatste laag. Uiteindelijk vond ik mijn neusgaten toch een beetje raar, dus die heb ik bij de laatste laag helemaal weggelaten. Ze waren uiteindelijk toch niet nodig. Oké, dat klinkt raar. Zo van: neusgaten zijn echt overbodig. Maar als je het eindresultaat ziet snap je het wel.

IMG_9676

IMG_9677

IMG_9685
Zie je de lino? Geen neusgaten! Maar mis je ze? Neuh.

IMG_9652
De bovenste afdruk is met lichtbruin in plaats van zwart. Ook best tof, toch?

Tadaa!

Daar is hij dan! Mijn lino-selfie. Het zwart pakt niet overal even goed, maar ik vind dat eigenlijk niet zo erg. Het is en blijft handwerk, dus hij hoeft ook niet helemaal perfect te zijn. Toch?

IMG_9691

En? Wat vinden jullie ervan? Zijn jullie nu ook aangestoken door het lino-virus?

12 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *